[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 6، شماره 1 - ( 3-1396 ) ::
جلد 6 شماره 1 صفحات 6-13 برگشت به فهرست نسخه ها
ارتباط سازگاری و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به نارسایی مزمن قلبی:یک مطالعه همبستگی
ناهید محمدی1، نرگس خیرالهی *2، سمیه حقیقت3، قدرت اله روشنایی4
1- کارشناس ارشد پرستاری سلامت جامعه، عضو هیات علمی دانشکده پرستاری و مامایی و عضو مرکز تحقیقات بیماری های مزمن در منزل دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
2- کارشناس ارشد پرستاری مراقبت های ویژه، عضو هیات علمی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ، n.kheirollahi@nm.mui.ac.ir
3- کارشناسی ارشد پرستاری مراقبت های ویژه، عضو هیات علمی دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4- استادیار، دکترای آمار زیستی مرکز تحقیقات مدلسازی بیماری های غیرواگیر، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
چکیده:   (161 مشاهده)
خلاصه
هدف. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط سازگاری فردی و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به نارسایی قلبی انجام شد.
زمینه. پیامد اصلی نارسایی قلبی اختلال در توانایی بیمار و ایجاد محدودیت در وظایف شغلی، خانوادگی و اجتماعی وی است. به دلیل ماهیت مزمن، پیشرونده و غیرقابل برگشت نارسایی قلبی، هدف درمان و مراقبت، بهبود کیفیت زندگی است. عوامل متعددی در بهبود کیفیت زندگی این افراد نقش دارند.
روش کار.این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود که در سال 1394 بر روی 200 فرد مبتلا به نارسایی مزمن قلبی مراجعه کننده به مرکز فوق تخصصی قلب اکباتان در شهر همدان، با روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انجام شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ویژگی های دموگرافیک، پرسشنامه سازگاری فردی بل و پرسشنامه کیفیت زندگی مک نیو بود. داده ها به روش مصاحبه حضوری جمع آوری و سپس در نرم افزار SPSSنسخه 19 با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شد.
یافته ها. میانگین سن نمونه های پژوهش، 63/68 سال با انحراف معیار 12/07 بود. میانگین نمرات سازگاری، 76/16 با انحراف معیار 6/81؛ میانگین نمره کل کیفیت زندگی، 126/85 با انحراف معیار 20/45 بود و 57/6 درصد نمونه های پژوهش از نظر کیفیت زندگی در سطح خوب قرار داشتند.بر اساس آزمون همبستگی پیرسون، تنها ارتباط بین حیطه جنسی کیفیت زندگی و سازگاری فردی دارای ارتباط آماری معنی دار و معکوس بود (0/65-r= و 0/01p=). با توجه به این که نمره سازگاری بالا در ابزار مورد استفاده نشان دهنده سازگاری کمتر است، این نتیجه نشان می دهد که سازگاری کمتر با کیفیت زندگی پایین تر در حیطه جنسی ارتباط دارد.
نتیجه گیری. افزایش میزان سازگاری منجر به افزایش کیفیت زندگی افراد مبتلا به نارسایی قلبی در حیطه جنسی می شود. تاکید بر اقدامات مراقبتی که منجر به ارتقای سازگاری فرد می شود می تواند کیفیت زندگی در بعد جنسی را بهبود بخشد.
واژه‌های کلیدی: نارسایی مزمن قلبی، سازگاری، کیفیت زندگی
متن کامل [PDF 577 kb]   (79 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: قلبی عروقی
دریافت: ۱۳۹۶/۲/۲۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۶/۷ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۲۵
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mohamadi N, Kheirollahi N, Haghighat S, Roshanaie G. Correlation between adaptability and quality of life in people with chronic heart failure. Cardiovascular Nursing Journal. 2017; 6 (1) :6-13
URL: http://journal.icns.org.ir/article-1-427-fa.html
محمدی ناهید، خیرالهی نرگس، حقیقت سمیه، روشنایی قدرت اله. ارتباط سازگاری و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به نارسایی مزمن قلبی:یک مطالعه همبستگی. فصلنامه پرستاری قلب و عروق. 1396; 6 (1) :6-13

URL: http://journal.icns.org.ir/article-1-427-fa.html

دوره 6، شماره 1 - ( 3-1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها
فصلنامه پرستاری قلب و عروق Iranian Journal of Cardiovascular Nursing
Persian site map - English site map - Created in 0.051 seconds with 796 queries by yektaweb 3531