fa نگرش پرستاران بخش‌های مراقبت ویژه نسبت به برقراری ارتباط با بیماران ناتوان در تکلم منابع دانش پرستاران باليني Clinical nurses knowledge resources پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">خلاصه</span></strong><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"></span><br> <strong><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">هدف.</span></strong><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> این مطالعه با هدف تعیین </span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">دیدگاه پرستاران بخش </span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&shy;</span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">های مراقبت ویژه نسبت به برقراری ارتباط با بیماران غیرهوشیار یا هوشیار اینتوبه فاقد توانایی تکلم انجام شد</span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">.</span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"></span><br> <strong><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">زمینه.</span></strong><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> برقراری ارتباط از ابزارهای مهم در مراقبت از بیمار محسوب می</span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&shy;</span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">شود و </span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">در بخش&shy; های مراقبت ویژه از اهمیت بیشتری برخوردار است، زیرا بسیاری از بیماران به دلایل بیماری یا درمانی قادر به برقراری ارتباط کلامی و تکلم نیستند. </span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"></span><br> <strong><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">روش کار.</span></strong><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> این مطالعه مقطعی از نوع </span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">توصیفی</span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">- </span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">تحلیلی </span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">با مشارکت 174 پرستار شاغل در بخش&shy; های ویژه که </span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">به روش نمونه</span><span dir="LTR"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&lrm;</span></span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">گیری </span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">آسان</span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> انتخاب شدند، انجام شد. </span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">داده &shy;ها به&shy; صورت خودگزارش &shy;دهی با استفاده از پرسشنامه محقق&shy; ساخته جمع &shy;آوری شدند. پرسشنامه دارای دو بخش دیدگاه در مورد </span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">برقراری ارتباط با بیماران غیرهوشیار یا هوشیار اینتوبه ناتوان در تلکم</span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و عوامل مرتبط با عدم برقراری ارتباط با این بیماران بود که به یکی از دو شکل کاغذی یا الکترونیک در اختیار پرستاران واجد شرایط قرار &shy;گرفت. داده &shy;ها در نرم&shy;افزار </span><span dir="LTR"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:8.0pt;">SPSS</span></span></span> <span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">نسخه26 با شاخص &shy;های آمار توصیفی و آزمون همبستگی پیرسون بررسی و تحلیل شدند.</span><br> <strong><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">یافته &shy;ها.</span></strong><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> نتایج نشان داد اکثریت واحدهای مورد پژوهش (94/3 درصد) درباره برقراری ارتباط با بیماران ناتوان در تکلم بستری</span> <span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">در بخش&shy;های مراقبت ویژه دیدگاه مثبت داشتند.</span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> همچنین، مشخص شد تعداد زیاد بیماران، بی &shy;علاقگی به کار در بخش مراقبت ویژه، حجم زیاد کارهای غیرتخصصی پرستاری، خستگی روانی و عدم تسلط به مهارت &shy;های ارتباطی، </span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">بیش از بقیه عوامل با عدم برقراری ارتباط با این بیماران مرتبط است.</span> <span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"></span><br> <strong><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">نتیجه&shy; گیری.</span></strong><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> با توجه به دیدگاه مثبت پرستاران نسبت به برقراری ارتباط با بیماران </span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">غیرهوشیار یا هوشیار اینتوبه ناتوان در تلکم</span><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> می&shy;توان از این دیدگاه مثبت در جهت ارتقای عملکردهای ارتباطی پرستاران کمک گرفت. ضمن اینکه لازم است با اتخاذ تدابیر مدیریتی برای کنترل برخی عوامل مرتبط با عدم برقراری ارتباط با بیماران ناتوان در تکلم، به بهبود کیفیت و کمیت ارتباط با این بیماران، کمک نمود.</span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Abstract<span dir="RTL"></span></strong><br> <strong>Aim. </strong>The aim of this study was to determine the attitudes of intensive care unit nurses towards communicating with unconscious or conscious intubated patients unable to speak.<strong><span dir="RTL"></span></strong><br> <strong>Background.</strong> Communication is one of the most important tools in patient care and is more important in intensive care units because many patients are unable to communicate verbally due to illness or treatment.<br> <strong>Methods.</strong> This descriptive cross-sectional study was conducted on 174 nurses working in intensive care units. They were selected by convenience sampling method. Data were collected by a researcher-made questionnaire through self-report. This questionnaire had two sections of views on communication with unconscious or conscious intubated patients unable to talk and factors related to non-communication with these patients which was completed either in paper or electronic form. The data were analyzed in SPSS version 26 using descriptive statistics and Pearson correlation.<br> <strong>Findings.</strong> The results showed that the majority of the studied units (94.3 percent) had a positive attitude towards communicating with patients with speech disabilities admitted to intensive care units. It was also found that large number of patients, nurse&#39;s reluctance to work in intensive care units, loading of unprofessional tasks, psychological fatigue, and no mastery in communicative skills are more associated with communicating with this group of patients.<span dir="RTL"></span><br> <strong>Conclusion.</strong> According to the positive attitude of nurses towards communicating with unconscious or conscious intubated patients unable to speak, this positive attitude can be used to improve nurses&#39; communication performance. In addition, it is necessary to improve the quality and quantity of communication with patients with speech problems through management measures to control some factors related to communicating with patients with speech impediments.<span dir="RTL"></span></div> ارتباط, مراقبت‌های ویژه, بیمار غیرهوشیار, نگرش Communication, Intensive care, Unconscious patient, Intubation 28 36 http://journal.icns.org.ir/browse.php?a_code=A-10-518-2&slc_lang=fa&sid=1 Masoumeh Aghaei معصومه آقایی masomeaghaei63@gmail.com 10031947532846004237 10031947532846004237 No Department of Intensive Care and Nursing Management, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences گروه پرستاری مراقبت‌های ویژه و مدیریت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران Zahra Razaghi زهرا رزاقی z.razaghi@gmail.com 10031947532846004238 10031947532846004238 No Researcher of Laser Application Research Center in Medical Sciences, Shahid Beheshti University of Medical Sciences پژوهشگر مرکز تحقیقات کاربرد لیزر در علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Masoomeh Imanipour معصومه ایمانی پور m_imanipour@tums.ac.ir 10031947532846004239 10031947532846004239 Yes Nursing and Midwifery Care Research Center, Department of Intensive Care Nursing and Nursing Management, School of Nursing and Midwifery, Tehran University of Medical Sciences مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، گروه پرستاری مراقبت‌های ویژه و مدیریت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی تهران