Cardiovascular Nursing Journal

fa پوزیشن دادن به نوزاد در حین مراقبت های پرستاری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان Neonatal positioning during care in neonatal intensive care unit مراقبت خانواده محور Family-centered care پژوهشي Research خلاصههدف. هدف این مطالعه مروری، بررسی پوزیشن های مختلف حین مراقبت های پرستاری در بخش مراقبت های ویژه نوزادان، بررسی فواید و معایب هر کدام، و ارائه راهکارهای بالینی برای بهبود تکامل نوزاد براساس نیازهای فردی است.زمینه. بیشتر نوزادان نارس تون ماهیچه ای ضعیفی دارند، زیرا به دلیل تولد زودهنگام هنوز به بسیاری از مراحل مهم تکامل تون ماهیچه ای و فلکشن فیزیولوژیک (physiologic flexion)در داخل رحم دست نیافته اند. نوزادان نارس بعد از تولد، اندام های خود را بر خلاف جاذبه حرکت می دهند. تحقیقات نشان داده اند این عمل برای آنان بسیار دشوار است و نمی توانند پوزیشن خود را به طرز مطلوب نگهدارند، از خود محافظت کنند، و به خواب مناسب و راحتی دست یابند.بدون مداخلات مناسب، این کودکان دچار بدشکلی سر یا ستون فقرات می شوند. اگر برای نوزادان از محافظت کننده ها مانند آشیانه (nest)استفاده شود، این نوزادان احساس می کنند در رحم قرار دارند و معمولا بیشتر احساس امنیت می کنند و به ثبات فیزیولوژیک دست می یابند. اغلب نوزادان برای یافتن پوزیشن مناسب به کمک نیاز دارند که این مهم بر عهده پرستاران است.روش کار. این مطالعه مروری با جستجوی مطالعات مربوط به 15 سال اخیر در بانک های اطلاعاتیGoogleScholar, Science DirectProquest, Ovid, Pub Med, Ebscoانجام شد. برای تهیه این مقاله مروری از 16 مقاله پژوهشی و مروری و 3 کتاب تخصصی در زمینه نوزادان استفاده شد.یافته ها: پوزیشن های رایج در بخش مراقبت های ویژه نوزادان شامل وضعیت خوابیده به پهلو (side-lying position)، وضعیت خوابیده به پشت (supine position)، و خوابیده به شکم (دمر) (prone position) می باشند. نتایج مطالعات گوناگون نشان دهنده تاثیرات متفاوت پوزیشن های مختلف بر نوزادان نارس هستند. بنابراین، هر نوزاد باید به صورت منحصر به فرد ارزیابی شود و پوزیشن مناسب را بر اساس وضعیت فردی و واکنش های رفتاری دریافت کند. تغییر پوزیشن در نوزاد باید آهسته و به طور مداوم انجام شود تا نوزاد دچار دیسترس نشود و همچنین، از جدا شدن تجهیزات تهاجمی یا کلامپ شدن آنها جلوگیری شود. نتیجه گیری: نوزادان نارسی که پوزیشن مناسب را بر اساس وضعیت فردی و واکنش های رفتاری دریافت می نمایند، حمایت تکاملی عصبی مطلوب را خواهند داشت که منجر به کاهش مشکلات و نواقص عصبی تکاملی می شود. نوزادانی که حمایت های تکاملی دریافت کرده اند نتایج بالینی درمانی بهتری داشته اند و مدت زمان تهویه مکانیکی و نیاز به حمایت تنفسی در آنها کاهش یافته، تغذیه دهانی در آنها زودتر شروع شده، و مدت زمان بستری در بیمارستان به طور چشمگیری کاهش یافته است. تحقیقات جدید در زمینه پوزیشن دادن به نوزاد و افزایش آگاهی و دانسته ها در این زمینه همواره در جریان است. پرستاران باید همواره تلاش کنند از این دانش ها و مهارت های به روز آگاه باشند. AbstractAim. This paper reviews various positions for neonates admitted to Neonatal Intensive Care Unit (NICU), describes benefits and disadvantages of each position and suggests a clinical guideline to improve development. Background. It has been known that development of active muscle tone begins at 36 weeks gestation, when the baby achieves a postural state known as physiological flexion. Premature babies suffer from low muscle tone because they have missed out on some or all of the substantial stages of muscle tone development in the uterus. Without appropriate intervention these babies may experience head flattening and cranial molding. Without support, gravity causes preterm babies shoulders and hips flatten onto the bed, often called ‘frog leg position’ and ‘W arm position’. This can result in inappropriate or delayed development and mobility challenges including the inability to crawl, stand, walk and problem in fine motor skills such as hand-mouth co-ordination. Method. In this literature review, papers published during the last 15 years, were searched out through search engines and data bases: Science Direct, Google Scholar, Ebsco, Pub Med, Ovid, Proquest based on which 16 papers about neonatal positioning during nursing care were selected. Also, three neonatal textbook were used. Result. One of the earliest neurodevelopmental strategies in the NICU is therapeutic positioning. Positioning of premature infant is an essential neonatal nursing care. These positions are supine, prone, side-lying, and head up tilted position. Many studies have shown that a variety of outcomes can be affected by different body positioning of premature infants. Every position has its own advantages and disadvantages, so each infant should be individually assessed and positioned according to condition, preferences and behavioral cues. Position changes should be slow and steady, so that the infant doesn’t become distressed and dislodgement of invasive and monitoring equipment can be avoided. Whenever possible, an infant should be touched gently and talked to before changing their position. Conclusion. It is necessary to ensure that preterm and sick neonates receive individualized positioning appropriate for their musculoskeletal development in order to minimize complications. Infants receiving developmentally supportive care have been demonstrated better medical outcomes including shorter duration of mechanical ventilation and supplemental oxygen support, earlier oral feeding, and shorter hospitalization. نوزاد نارس, مراقبت های تکاملی, پوزیشن دادن, مراقبت های پرستاری Positioning, Neonate, Neonatal Intensive Care Unit, Neurodevelopmental care 60 65 http://journal.icns.org.ir/browse.php?a_code=A-10-63-45&slc_lang=fa&sid=1 Mona Alinejad-Naine منا علی نژاد نائینی mona_alinejad@yahoo.com 10031947532846001072 10031947532846001072 Yes Department of Neonatal Intensive Care Nursing, School of Nursing and Midwifery, Iran University of Medical Sciences دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایران